غزل شمارهٔ ۲۱۶۵

برداشت: او فقیر است، فقیر از نسل فقیران. او آگاه است، آگاه از نسل آگاهان.

برداشت: او بسیار نرم و لطیف است و مرتباً به این ویژگی اشاره می‌شود. او یک امیر بزرگ و دارای قدرت و نفوذ است.

برداشت: او ملجأ و پناهی برای همه خطاها و گناهان است. او همچون چراغی درخشان و بی‌نظیر است که راه را روشن می‌کند.

برداشت: او آرامش و ثبات است، و همهٔ جنون‌ها در او خلاصه می‌شود. او جهان است و همان‌طور که جهان پر از شیرینی و خوشی‌هاست، او نیز مملو از لذت و شفافیت است.

برداشت: وقتی که با او صحبت می‌کنی، در واقع با همه جهان صحبت کرده‌ای و اگر چیزی را پنهان کنی، او به خوبی می‌داند که چه در دل داری.

برداشت: اگر این افراد تو را پس بزنند، در آن صورت تو را تنها خواهند گذاشت. پس به سایه این حکومت پناه ببر، زیرا شاه از این مسیر گریزی ندارد.

برداشت: به سمت خوشی‌ها و برکت‌های او برو که تو را سرزنده و شاداب می‌کند، ای عزیز. زیر سایه‌ی او برو که او محافظت‌کننده در برابر بلاها و آسیب‌هاست.

برداشت: هر چیزی که او بگوید را گوش می‌دهیم و انجام می‌دهیم. از هر چیزی که نگران هستی، او حمایت کننده است و به ما کمک می‌کند.

برداشت: اگر چه گناه و نافرمانی موجود باشد و یا حتی شیطان سیاه در کار باشد، اما اگر نور خورشید بر او بتابد، آن نور مانند یک ماه درخشان خواهد بود.

برداشت: من با عشق صحبت می‌کنم و از عشق الهام می‌گیرم؛ جان خود را به پیش او می‌برم، زیرا او بسیار کم تحمل است.

برداشت: در این پرده، مجسمه‌ای زیبا وجود دارد که به نظر می‌رسد زنده نیست. نباید به آن نزدیک شوی، زیرا آنچه هست سرد و بی‌روح است.

برداشت: دو دست و پا حنی کرده و دو صد نیرنگ کرده، جوان در چادر مشخص است اما واقعاً بسیار پیر است.

برداشت: اگر او همچون شیر درنده و قوی بود، غذای مناسبش جگر بود، اما او مانند یوزی است که به دنبال پنیر می‌گردد.

برداشت: هیچ‌کس حق ندارد خود را به مقام سلطنت برساند اگر که در عشق هیچ به جز بی‌پرده بودن ندارد، زیرا او همچون سیری است که در حالتی ناپوشیده به سر می‌برد.

برداشت: اگر تحت تأثیر شخصی قرار بگیری، مانند یک کمان، به دو بخش تقسیم می‌شوی. از او قدرتی به دست می‌آوری که نمی‌توان آن را از یک موجود ضعیف انتظار داشت. او که ظاهراً به نظر می‌رسد ضعیف است، در واقع دارای قدرت و نفوذی است.

برداشت: دل من آشفتگی دارد و می‌خواهد که صد جویبار جاری شود. اما او (چشمه‌سار) مسیر آب مرا مسدود کرده و راه من به عدم رفته است.