نَحْنُ إِلَیٰ سَیِّدِنَا رَاجِعُون
طَیِّبَةَ النَّفْسِ بِهِ طَائِعُون
دربارهٔ این سروده
این شعر به نوعی به محبت و ارادت به یک رهبر (سید) اشاره دارد. در آن بیان میشود که ما با کمال رغبت و رضایت به او وابستهایم و حاضر به خدمتگذاری هستیم. همچنین به عشق و نیاز به نگاه او اشاره میکند و به این نکته میپردازد که حتی در سختیها به او امیدواریم و همیشه وفادار خواهیم ماند. نهایتاً، به این نکته اشاره میکند که هیچ گاه نمیگذاریم ارتباط و ارادتمان به او از بین برود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
سَیِّدُنَا یُصْبِحُ یَبْتَاعُنَا
أَنْفُسَنَا نَحْنُ لَهُ بَائِعُون
یَفْسُدُ إِنْ جَاعَ إِلَیٰ مَأْکَلٍ
نَحْنُ إِلَیٰ نَظْرَتِهِ جَائِعُون
سَوْفَ تُلَاقِیهِ بِمِیعَادِهِ
تَحْسَِبُ أَنَّا أَبَدًا ضَائِعُون؟