غزل شمارهٔ ۲۱۲۸

برداشت: خوشحال و شاد باش، ای شخص مورد اعتماد! به نزدیکی وصال نزدیک شده‌ای و مشکلات به پایان می‌رسند.

برداشت: بیایید دور هم جمع شویم تا آنچه را که از شادی‌ها و لذت‌ها جا مانده است، جبران کنیم و از ایجاد مشکلات و فتنه‌ها دور بمانیم.

برداشت: ساقی با قدم‌هایش به ما نزدیک شده است و نوشیدنی‌های خوب را معرفی می‌کند. همچنین خانه و وطن به ما نزدیک‌تر شده‌اند.

برداشت: وظیفه تو این است که دل‌ها را پرورش دهی، چرا که همه چیز در چمن به عشق و محبت وابسته است.

برداشت: به خدا قسم، تو برای ما همچون سروی هستی که سایه‌اش را بر سر ما گذاشته و ما را با نعمت‌های خود مشایعت کرده‌ای.

برداشت: ما تشنه‌ایم و تو کامیاب کن ما را از شرابی که اندوه را قطع می‌کند.

برداشت: آدمی را در دنیای پاک و خوب به وجود می‌آوریم که ظاهرش زیباست.

برداشت: ترک کن این صحبت‌ها را و با همسرت به خوبی زندگی کن و از فرصت‌ها بهره‌مند شو و عادت‌های منفی را کنار بگذار.

برداشت: از لحظه‌های شاد و پرنشاط زندگی بهره‌برداری کن و در کنار دوستان به خوش‌گذرانی و لذت بردن بپرداز.

برداشت: صبح فرا رسیده و نگهبانان، آرامش را برقرار کرده‌اند و زمان جنگ پایان یافته است، پس از مشکلات رهایی یابید.

برداشت: ما از خوشی و شادی لذت می‌بریم و این خوشی را مانند عطر و عسل می‌دانیم که با شیر آمیخته شده است.

برداشت: ما به چیزهایی که بیشتر از نیازمان است، طمع نمی‌ورزیم و از آنچه زیاد است، دوری می‌کنیم. این در حالی است که فردی فاسد و ولخرج ممکن است به زیادخوری عادت کند.

برداشت: ما را به یاد سنت تو ای مورد پسند الهی، با نغمه‌ای خوش به یاد آور، همان‌طور که آهو با نغمه‌ای دل‌انگیز ما را مجذوب خود می‌کند.

برداشت: این جمله به این معناست که در این مکان، ما وجودی نداریم که مانند سایر نقاط روی زمین باشد. به نوعی، به تفاوت بین این مکان و دیگر جاها اشاره شده است.

برداشت: کسی که این سقا را حسرت نمی‌خورد، کسی است که این بت را نمی‌پرستد.

برداشت: در این بیت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که پیام‌های الهی و معانی عمیق آن‌ها به راحتی قابل درک نیستند و برای فهم آنها باید به عمق فکر و تأمل پرداخت. او به شخصی که در حال آزمایش و سنجش است، می‌گوید که باید به مختصر و مفید بسنده کند و از جستجوی جزئیات بی‌نتیجه پرهیز کند.

برداشت: مردم مست شده‌اند و دوستان در خوابند، ما در تنهایی‌امان نوشیدنی می‌نوشیم.

برداشت: این بیت به نوعی بیانگر ریتم و وزن شعری است که در آن مجموعه‌ای از هجاها به شکل مشخصی تکرار می‌شوند. به عبارتی، بیانگر نوعی حرکت و الگوی موزون در شعر است، که می‌تواند نشان دهنده حس و حال درونی شاعر یا تجارب عاطفی او باشد. استفاده از این الگوها معمولا در شعر برای ایجاد هماهنگی و موسیقی خاصی در متن بکار می‌رود.