غزل شمارهٔ ۲۱۰۱

برداشت: به گرداب فریب و ناز کسان افتادم و دیگر نمی‌خواهم مانند روغن بر زبانم قرار بگیرم.

برداشت: از این پس عسل را پنهان می‌کنم تا مگس‌ها به آن نچسبند و نتوانند از آن استفاده کنند.

برداشت: من به گونه‌ای خودم را مخفی می‌کنم که دیگر نتوانند مرا پیدا کنند.

برداشت: هر بار که به سمت جدیدی حرکت می‌کنم، بدون همراهان و عزیزان و نزدیکانم این کار را انجام می‌دهم.

برداشت: خداوند، وقتی به سوی تو پناه آورده‌ام، این طور مرا مورد آزار و اذیت قرار نده.