غزل شمارهٔ ۲۰۹۷

برداشت: وقتی دل معشوق آرام می‌گیرد، تو هم آرام بگیر و به آرامش بنشین، مثل جان که بی‌مکان است، تو هم در سکوت و سکون بنشین.

برداشت: دل من را از غم و اندوه کم کن ای زیبای خوش‌اندام، بیا و در کنار من بنشین.

برداشت: زندگی‌ات را همچون یک کشتی که در دریا سفر کرده است، به آرامش بنشین و آرامش را تجربه کن.

برداشت: مردی که به فلسفه افلاطون اعتقاد دارد، باید مثل جالینوس، پزشک مشهور، از افراط در کارها دست بکشد و به آرامش و تعادل دست یابد. بی‌خودی از تلاش و سخت‌گیری دست بردار و در آرامش و سکون بنشین.

برداشت: این بیت به این معناست که چرا باید همیشه بر تلخی و سختی زندگی تمرکز کنیم، در حالی که می‌توانیم به شادی و خوشی فکر کرده و از زندگی لذت ببریم. کسانی که قوی و شجاع هستند، باید همواره در جستجوی لذت و آرامش باشند و از تلخی‌ها فاصله بگیرند.

برداشت: تا کی می‌خواهی من را آزار بدهی؟ برگرد و یک بار دیگر به من بنشین و با من باشید.

برداشت: تا کی باید در غم و بی‌قراری او بسوزیم؟ تنها بنشین و شاهد این درد باش.

برداشت: به مانند ترازویی ناپایدار و لرزان، مانند یک دانه جوزا، آرامش را در خود حفظ کن و به نشستن ادامه بده.

برداشت: قبل از اینکه فردا بیاید، به فکر کارهایی که باید انجام بدهی باش و به آرامی استراحت کن.

برداشت: مانند آب زلال و خالص، به دور از هرگونه نگرانی و دغدغه، آرام بنشین و از آرامش لذت ببر.

برداشت: دوست من در ذهنم همچون شراب خوش طعم و دلپذیر جا دارد، پس ای دوست، بنشین و بمان.

برداشت: ای ماه زیبای من، بگو بگو، ای جان‌افزا، بنشین بنشین.