غزل شمارهٔ ۲۰۷۹

برداشت: اگر مقام و جایگاه خاصی نداری، بهتر است که ناز و ادعا نکن. مثل میوه‌ای که هنوز نرسیده و آماده برداشت نیست، نباید خودت را در آن حالت نشان دهی.

برداشت: در برابر قبله الهی همچون بت ننشین و نماز خود را از خود خالی مکن.

برداشت: وقتی به بلوغ و کمال رسیدی، از چالش‌ها و سختی‌های زندگی نترس و از آن‌ها نگذری.

برداشت: وقتی که هیچ دشمنی باقی نمانده است، به جشن و شادی برو و سلاح جنگی‌ات را کنار بگذار و از درگیری بپرهیز.

برداشت: وقتی که چیزی به روشنی و درست از دل مشکلات و آزمایش‌ها بیرون می‌آید، آن را به آسانی در اختیار هر کسی که دلسرد و ناامید است قرار نده.

برداشت: زیبایی خود را از عاشقان پنهان نکن، چون باغی که لطف خدا در آن جاری است، در اوج خود باش.