غزل شمارهٔ ۲۰۳۶

برداشت: امروز عشق تو باعث شده که معترضین و سرکشان دوباره به جلوه و زیبایی تو توجه کنند و هر کدام به نوعی از جذبه‌ات تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.

برداشت: به تماشای زیبایی‌های طبیعت برو و نگاهی به گل‌های خوشبو بینداز. برای یک لحظه به احترام آنها خم شو و سپس برای لحظه‌ای از خوشی و لذت باده بنوش.

برداشت: شخصی با طعم شیرین کلماتش بر ما تاثیر عمیقی دارد و نمی‌گذارد حتی یک تار مو از ما فاصله بگیرد. مانند صوفیان که برای حفظ جان خود سر به زیر می‌گذارند، ما نیز باید از او دور نشویم.

برداشت: زمانی که دندان تو سست شود، دندان دیگری جای آن را می‌گیرد. می‌دانم که این نیز در مورد انسان‌ها صدق می‌کند؛ وقتی کسی جان خود را از دست می‌دهد، دیگرانی جای او را خواهند گرفت.

برداشت: ای دشمن شمس تبریز، تو که راه را می‌دزدی و نیکی را انکار می‌کنی، در آزار خود از خودت رنج می‌بری و خودت را تحت فشار قرار می‌دهی.