غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۰۳۵

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

آن خوب را طلب کن اندر میان حوران

مشنو کسی که گوید آن فتنه را مشوران

۲

در دل چو نقش بندد جان از طرب بخندد

صد گون شکر بجوشد از تلخی صبوران

۳

از پرتوی که افتد در چشم‌ها ز رویش

خارش چه افتد از وی در چشم‌های کوران

بازگشت به سروده‌های مولانا