غزل شمارهٔ ۲۰۲۳

برداشت: به دل شاد و سرزنده مستان تو رسیده‌ای، پس از زیبایی و لذت زندگی بهره‌برداری کن و از گل‌های باغ زندگی حداکثر استفاده را ببر.

برداشت: عزیزم، از زیبایی و طراوتی که در دنیا وجود دارد لذت ببر و زیبایی‌های زندگی را فراموش نکن.

برداشت: در شب گذشته، از جان سخن گفتم و این کلامی که گفتم تنها متعلق به توست. پس بیا و از آن بهره‌مند شو.

برداشت: ای کسی که در باغ زیبایی‌ات، در زمستان، گل تازه‌ای را شکوفا می‌کنی.

برداشت: ای کسی که از لذت‌های زیبا و دلربا می‌ترسی، ای عاشق، از محبت و عشق بهره‌مند شو.

برداشت: اگر می‌خواهی محبوب خود را به دست آوری، دل قوی داشته باش و از دل‌هایی که دیگران از آن‌ها خسته شده‌اند، دل خود را بگیر.

برداشت: در مسیر عشق باید با سرعت و چابکی حرکت کرد، مانند مهره‌ای که از دست گرفته شده و باید آن را رها کرد.