غزل شمارهٔ ۲۰۱۰

برداشت: به دل گوش بده و نکات ناگفته‌اش را دریاب و آنچه که درک نمی‌شود را با فهم خودت بگیر.

برداشت: در قلب مردم، حتی اگر ظاهرشان سرد و بی‌احساس باشد، آتش عشق و احساساتی وجود دارد که می‌تواند پرده‌ها و ظواهر را از بین ببرد و همه چیز را تحت تاثیر قرار دهد.

برداشت: وقتی که پرده ها بسوزند، تمامی داستان‌های خضر و علم من از الهام الهی آشکار می‌شود.

برداشت: در دل و جان آدمی، با وجود عشق دیرینه، نوعی تازه و نو شکل می‌گیرد.

برداشت: وقتی که آیه "والضحی" را می‌خوانی، مانند این است که نور خورشید درخشان و روشن است. و وقتی به آیه "لم یکن" می‌رسید، معنایش این است که چیزی نبود و حالا همه‌چیز به وجود آمده است.