غزل شمارهٔ ۱۹۹۹

برداشت: دوست عزیز، به من سختی نده و قلب آشفته‌ام را بیشتر آزرده نکن. اگر جانم را می‌خواهی، به احساسات من لطمه نزن و مرا بیشتر عذاب نده.

برداشت: زنی را که عاشق او هستم و برایم جایگاه خاصی دارد، دل نگران و غمگینی است. پس در نظر داشته باش که به او آسیبی نرسانی یا دلش را بشکنی.

برداشت: به من رحم کن و به حال بیچارگی‌ام توجه کن؛ جز تو کسی نیست که به مشکل من رسیدگی کند، پس خودت را درگیر درمان من نکن.

برداشت: در مقابل آتشکده عشق تو، دل من مانند شیشه است. دل خود را بر دل من نگذار، زیرا این کار می‌تواند به آن آسیب برساند.

برداشت: هر لحظه که به دوری تو فکر می‌کنم، از درد و رنجی که به من می‌زنی، جانم به لب می‌رسد. از تو می‌خواهم که بیشتر بر من ستم نکن.

برداشت: بدن همچون گهواره‌ای است که به آن وابسته‌ای، اما دل باید مانند کودکی باشد که نیازی به وابستگی ندارد. از این رو، به جسم‌ بیش از حد وابسته نشو و اجازه نده که به آن دلبسته شوی.

برداشت: مرا در حضور خورشید به رقص درآور و مانند شب، جانم را از هر ستاره‌ای دور نکن.

برداشت: دنیا پر از فریب و نیرنگ است و هرچند که در این دنیا آدم‌های مختلفی وجود دارند، اما نباید اجازه داد که این خطرات و مکرها سرنوشت ما را تحت تأثیر قرار دهند. باید با هوشیاری و احتیاط به زندگی ادامه دهیم و خود را از آسیب‌های این دنیای فریبکار در امان نگه داریم.

برداشت: هزاران مانند هاروت و ماروت به وسیله سحر و جادو تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. مرا نیز این جادوی سحرآمیز خود محصور کرده است؛ پس از آن دوری کن.

برداشت: پاکی و زلالی این دل، همانند نشئه‌ای است که می‌تواند لحظه‌ای خوشگذرانی را برایم به ارمغان بیاورد، اما عواقب و اثرات آن می‌تواند برای همیشه باقی بماند. پس مرا به سمت این لذت‌های زودگذر نکش، که فقط درد و تشنگی به دنبال دارد.

برداشت: وقتی که در آغاز بازی مرا به خوبی سرگرم کردی، دیگر به ادامه بازی نپرداز. زیرا من یک‌بار به دلار به مات افتاده‌ام، حالا به بارها چه نیازی است؟

برداشت: همه ویژگی‌های انسان‌ها از دنیای معنوی و الهی تو ناشی می‌شود، پس دیگر به این کافر که خود را به عیاری می‌زند، کمک نکن.