غزل شمارهٔ ۱۹۹۲

برداشت: با ما دوستی کن و با افراد نادان دوستانه رفتار نکن. هر بار که به چیزی عادت می‌کنی، بوی آن را فراموش نکن.

برداشت: محبت و عشق تو از ابتدا تا انتها همواره وجود خواهد داشت، همانند زنی که هر شب با مردان مختلفی به سر می‌برد. بنابراین، به دنبال تغییر نباش.

برداشت: به تمایلاتی که می‌خواهی به آن‌ها وابسته باشی، دل ببند و به آن‌ها بچسب. ای دلاوران، دل خود را به هر چیز بی‌مقدار و ناچیز نفرستید و به آسانی رها نکنید.

برداشت: هرگاه به دنبال درمان دردهای خود هستی، تمرکز کن و نگاه و دلت را به جستجوی هر سو نپراکن.

برداشت: مثل شتر به سمتی نرو، به هر خار و خاشاکی توجه نکن. این باغ، بهار، چمن و جوی را رها نکن.

برداشت: به گوش بود که پادشاه جشن بزرگی را در این مکان برپا کرده است، پس به خاطر خدا بیشتر از این به این بی‌عرضگی‌ها نپرداز.

برداشت: آقا یا سرور ما با شجاعت و قوت به میدان می‌آید. بر اسب خود نشسته و درباره دل و جانش می‌اندیشد. پس هیچ چیزی جز بازی و سرگرمی نمی‌تواند نظر او را جلب کند.

برداشت: روی خود را صاف و بی‌عیب کن و عیب‌های دیگران را به خود نگیر. ارزش خود را بشناس و به قضاوت دیگران اهمیت نده.

برداشت: فقط در صورتی که لب تو را بدهد، لب خود را کنار نگذار و به کسی غیر از او توجه نکن.

برداشت: زیبایی و ظرافتی که معشوقان دارند، گاهی اوقات حقیقتی را پنهان می‌کند. به یاد داشته باش که زیبایی ظاهری آن‌ها ممکن است فریبنده باشد و زیبایی واقعی را نباید به سادگی قضاوت کرد. پس خود را از زیبایی‌های ظاهری دور نگه‌دار و به عمق شخصیت‌ها توجه کن.

برداشت: چهره و زیبایی او بر روی یک کلوخ قرار دارد و این زیبایی به او تعلق ندارد. بنابراین، ای کسی که هیچ درکی از زیبایی نداری، لطفاً ابروهایت را به او نیاویز.

برداشت: عشق به ما ندا می‌دهد که این یک جشن جاودانه است؛ جز برای او، هیچ رقص و شلوغی نکنید.

برداشت: در حرف زدن خود احتیاط کن و زیاد از حد صحبت نکن. اگر می‌خواهی چیزی بگویی، به آرامی و با احتیاط بگو. میان تو و دیگران فاصله نگذار و نگذار که حجاب‌های اضافی میان شما بوجود بیاید.