غزل شمارهٔ ۱۹۸۰

برداشت: دوستانم، در حالی که در غم من رقص و شادی کنید، زیرا درد و رنج من از عشق در این دنیا شیرین‌تر است. من نه دیگر کنترل عشق را در دست دارم و نه اراده‌ای برای مقابله با آن.

برداشت: ای مطرب، برای خدا بر دف بزن و در مقابل ماه زیبای ما با حال و شادی برقصید.

برداشت: عزیزم، در عشق شادی کن و برقص، ای دوستم. آهنگ بزن و بدان که سرنوشتت بیشتر از این نیست.

برداشت: این جا دف تو زیبا و مورد پسند است، ای نوازنده، دف را بنواز که همین کار باعث خوشنودی و عبادت توست.

برداشت: ای سازنده، این دف برای عشق محبوب دلبر نواخته شده است، که در تبریز مایه افتخار و جان جان‌هاست. شمس دین!

برداشت: ای نوازنده، تو نام شمس دین را ذکر کردی و به یک باره از سرم بردی. تو خود عقل و دین منی.

برداشت: وقتی که گفتی، ای شمس دین، مواظب باش که بی‌توجه نباشی، زیرا اینکه در پی چیزی غیر از حقیقت باشی، نشانه‌ای از کفر است.

برداشت: ای مطرب، اگر از سخنان من خسته شده‌ای، همچنان به کار خود ادامه بده و به این گفتار من علاقه‌ت را حفظ کن.