غزل شمارهٔ ۱۹۵۸

برداشت: ای ساقی، وقتی که مست شدی، مسئولیت خود را به من بسپار. یاد آینده را فراموش کن و به چیزهای گذشته فکر نکن.

برداشت: این سال، سال ماست و موقعیت زهره و ماه است. ای دل، این خوشی و شادی هیچ حد و اندازه‌ای ندارد، پس برقص و شادی کن.

برداشت: اگر تابش و شادی می‌تواند به درون سنگ و آهن برسد، پس باید باور داشته باشی که می‌توانی بر هر چیزی اثر بگذاری. اگر چنین باور نداشته باشی، مانند این است که بی‌فایده به سنگ و آهن ضربه می‌زنی.

برداشت: به افرادی که در جشن و مهمانی حضور دارند نگاه کن و ببین که چطور خوشحال هستند. بر سر این سفره نشسته و به لذت و شادی این لحظه‌ها بپرداز.

برداشت: عقل هوشمند را به کار بگیر و شادی را در کنار زندگی روشن خود نشان بده. به آرامی با نوشیدنی روشن به خوشحالی بپرداز.

برداشت: شاخه‌ها به خاطر نسیم بهاری سرشار از شادی و جنب و جوش هستند. ای گل سمن، خوشحالی کن و ای سرو، بر روی گل‌های سوسن برو.

برداشت: لباس‌های سبز را بر دکان غیبی گذاشتند، ای خیاط، بی‌کار ننشین و به دوخت و دوز ادامه بده.