غزل شمارهٔ ۱۹۳۲

برداشت: ای آنکه دشمن عقلی و دشمن جانِ شیرین، ای نوری که در [دست] موسی و [درخت] طور سینا ظاهر شدی!

برداشت: ای دوستی که جان بی‌زبان من جرأت نشانی دادن بصری از تو را ندارد!

برداشت: هر چه که بگویم یا بنویسم، تو پیش از من آن را خوانده‌ای و نیازی به نوشتن مجدد نیست.

برداشت: ای کسی که درمان کننده دردهایی هستی بدون نیاز به داروهایی مثل بنفشه و فسنتین.

برداشت: ای تو که موجب روزی کسان نیازمند هستی، بدون نیاز به وسایل و لوازم فراوان.

برداشت: هر ذوق و لذتی بدون حضورت، مثل انجیر؛ بی‌مغز است و مثل دندان اژدها؛ برّنده.

برداشت: دو تکه کلوخ بی‌جان را بدل به دو عاشق و معشوق اسطوره‌ای می‌کنی.

برداشت: و علت تراشیدن نقش این دو؛ نمایش در هم‌آمیختگی و یگانگی عاشق با معشوق است.

برداشت: پس، تمامی سلاطین عشق، عروسک‌هایی در دستان نقش‌زن تو هستند.

برداشت: در اینجا به تصویر دو سبو (جره) اشاره شده که به هم می‌خورند و به واسطه این برخورد، یکی از آن‌ها ممکن است بشکند. این تصویر کنایه از این است که وقتی دو چیز یا دو فرد به هم برخورد می‌کنند، ممکن است یکی از آن‌ها آسیب ببیند یا به نحوی آسیب ببیند. این موضوع به نوعی به نحوه برخورد انسان‌ها با یکدیگر و پیامدهای آن اشاره دارد.

برداشت: او می‌گوید که اگر کسی ادعا کند که من شکست خورده‌ام، در واقع خودش هم به دست سرنوشت و وقایع زندگی دچار شکستی شده است.

برداشت: وقتی بادی را بگشایی، می‌توانند پرندگان زیبا مانند طاووس، باز و شاهین ظاهر شوند.

برداشت: شب وقتی که مسافری خوابش می‌برد، به این معناست که مدتی را برای استراحت انتخاب کرده است. بنابراین، از تو می‌خواهم که در این زمان بی‌حرکت بنشینی و آرامش را تجربه کنی.

برداشت: نشان دهنده این است که هر تصوری که در ذهن داریم، می‌تواند به واقعیت تبدیل شود. به آرامش و خیال پردازی در مورد خانه قلب، اهمیتی ویژه بدهیم و به این فکر کنیم که هر تصویری که می‌سازیم، قابلیت دیده شدن و تحقق بیرونی را دارد.

برداشت: ما نقشی جدید ارسال می‌کنیم تا او که لقمه‌اش را می‌خورد، در ابتدا باشد.

برداشت: برای اینکه حقیقت را بشناسی، باید از ظواهر فریبی که در اطرافت وجود دارد عبور کنی و به عمق احساسات و واقعیت‌های درونی نگاه کنی.

برداشت: من برای تو نقاشی کرده‌ام تا تو هنر من را ستایش کنی.

برداشت: امشب همه‌ی پدیده‌ها، شکار خواهند شد. پس زین اسب شکاری (روحت) را [برای استراحت] برندار.

برداشت: تا زمانی که بر شکار بخصوصی سوار هستی، به زیبایی و لطافت پرندگانی که بر دوش و درختان نشسته‌اند، فکر نکن.

برداشت: اگر مجنونی هستی، مدام به دور لیلی بگرد و از پای او بر نخواهی نشست.

برداشت: امشب پادشاه به نیازمندان کمک مالی می‌کند.

برداشت: اگر به دنبال قدرت و مقام سلطنت هستی، می‌توانی به آثار و نوشته‌های ابن یامین مراجعه کنی و از آنها الهام بگیری.

برداشت: کافی است که خیلی دعا کرده‌ای، حالا به آنچه می‌گویی گوش کن و بعد بگو آمین.