غزل شمارهٔ ۱۹۳۰

برداشت: امروز تو جذاب‌تر هستی یا من خوب نیستم؟ تو چطور هستی وقتی من در کنارت نیستم؟

برداشت: این بیت به این معناست که هرگز از یکدیگر جدا نشویم و همچنان در کنار هم باشیم، چرا که تفاوتی میان ما وجود ندارد و ما به یکدیگر وابسته‌ایم.

برداشت: بدون تو، من به دور از دنیا بودم، و سال‌ها بدون حضور تو گذشت.

برداشت: ما هر دو مانند دانه‌های انگور در شیره‌ی خود در هم آمیخته‌ایم، پس چطور می‌توانیم مرز میان خود و دیگری را جدا کنیم؟

برداشت: حاتم طایی از خساست رهایی یافت و در generosity باقی ماند و گفت: من اینگونه هستم.

برداشت: من بخل و سخا را فدای تو کرده‌ام، ای گرامی‌تر از حاتم در بخشش من.

برداشت: ای جان نازنین و دلنواز، تو کسی هستی که چهره‌ات آینه‌ای از آن زیبایی و جذابیت است که من در جستجوی آن هستم.