غزل شمارهٔ ۱۹۲۶

برداشت: مال و ثروت متاعی هستند که به دست می‌آوریم، اما کسب دل‌های دیگران و دوستی با آن‌ها ارزش بیشتری دارد و باید بر آن تمرکز کنیم.

برداشت: بدون وجود دوست، باغ مانند زندان است، اما با داشتن دوست، زندگی به مانند گلستان می‌شود.

برداشت: اگر لذت دوستی وجود نداشت، نه مردی پدید می‌آمد و نه زنی.

برداشت: خاری که در باغ محبوب به وجود می‌آید، از هزار سرو و گل سوسن هم خوشایندتر است.

برداشت: عشق ما به گونه‌ای است که بدون نیاز به کمک ابزار و وسایل، به هم پیوسته و محکم شده است.

برداشت: اگر خانه‌ی دانش و علم تاریک باشد، عشق می‌تواند شصت دریچه به روی آن بگشاید.

برداشت: اگر از تیر و شمشیر می‌ترسی، لازم است که عشق را مانند زره‌ای در خود ایجاد کنی.

برداشت: عشق به خودی خود به کمال می‌رسد، پس از آن به تو می‌گوید که در کنار او باش و در برابرش ساکت و شکیبا بمان.