غزل شمارهٔ ۱۹۲۳

برداشت: ای روی تو همیشه شاد و خندان، مثل مهی که همیشه در اوج خوشحالی است.

برداشت: این ماه به هیچ‌کس تعلق ندارد و از هیچ‌کس به وجود نیامده است، بلکه به خاطر تولدش همیشه خندان و شاداب است.

برداشت: ای یوسفِ بهترین‌ها، تو بر جایگاه عدالت و انصاف نشسته‌ای و با لبخندی دلنشین، به عدالت می‌نگری.

برداشت: در را که همیشه به روی من بسته بودی، اکنون به لطف تو و با لبخندی باز شده است.

برداشت: ای آب حیات، وقتی به ما رسیدی، به شکل آتش، خاک و باد خوشحال شدی.