غزل شمارهٔ ۱۹۲۲

برداشت: آیا ما خوشحال‌تر هستیم یا تو که ای جان ما؟ آیا ما صاف و روشن‌تریم یا دل تو؟

برداشت: ما در عشق خود غرق شده‌ایم و عشق ما ما را بی‌دل کرده است. در چهره‌ات دیده می‌شویم و شیدا و سردرگم هستیم.

برداشت: ما در حال پنهان هستیم یا اینکه جام ما پاک‌تر است، یا اینکه دل و جان ما پاک‌تر است.

برداشت: به ما نگاه نکن و در زیبایی عشق ما تعجب کن، ای آقای من، که ما شگفت‌انگیزیم یا او!

برداشت: باور به عشق است و انکار ما. در انکار، دقت کن و در باور.

برداشت: ایمان و کفر به یکدیگر پیوسته و در یک جا به هم می‌رسند، مانند دو نی که از یک پرده نواخته می‌شوند.

برداشت: اگر شخصی عالم و دانا، نتواند این موضوع را درک کند، پس چگونه ممکن است این موضوع به کسی که نادان است، برسد؟