غزل شمارهٔ ۱۹۱۹

برداشت: عشق باعث می‌شود که انسان بی‌وقفه و به طور مداوم از موانع عبور کند و به آسمان پرواز کند.

برداشت: در ابتدا باید از وابستگی‌ها و تعلقات نفسی جدا شوید و سپس قدمی نو در مسیر زندگی بردارید.

برداشت: جهان را نادیده بگیر و به جای آن، به درون خود و نگاه خود توجه کن.

برداشت: به دل عزیزم تبریک می‌گویم که در جمع عاشقان به محبوبش رسیده است.

برداشت: نگاهی از دور به مناظر انداختن و در کوچه‌ها به دل‌ها سرک کشیدن.

برداشت: ای دل، این احساس و تپش از کجا آمده است و به چه چیزی اشاره دارد؟

برداشت: ای پرنده، بگو که من زبان پرندگان را می‌دانم و می‌توانم رمز و راز صحبت‌های تو را بشنوم.

برداشت: دل گفت که من مشغول کار در خانه هستم تا اینکه خانه‌ام به آب و گل تبدیل شود.

برداشت: از دنیای مادی و ظاهری فرار می‌کنم تا به دنیای بزرگ‌تری که در آن خلاقیت و آفرینش وجود دارد، برسم.

برداشت: زمانی که دیگر قدرت ایستادن ندارم، مرا به کشیدن می‌کشند. چگونه می‌توانم بگویم که کشیدن صورت چیست؟