غزل شمارهٔ ۱۹۰۶

برداشت: قلب خود را از طلا و زیورآلات خالی کن و اگر کسی درباره ارزشت صحبت کرد، سریع‌تر آن را از ذهن خود دور کن.

برداشت: بیگانه مانند سیلابی است، بنابراین دشمن را از بالای خانه‌اش دور کن و او را از در بیرون بران.

برداشت: ای برادر، به خاطر غیرت خودت، مگس‌ها را از این جمع شیرین بیرون کن.

برداشت: چشمان ناپاک و بیگانه را از زیبایی و جذابیت خود دور کن.

برداشت: اگر کر نشنود صدای چنگ، این ناتوانی از خود کر نیست، بلکه نباید انتظار داشت که او صدا را بشنود.

برداشت: زمانی که افرادی مانند مستان، شیشه در دست دارند و از آن لذت می‌برند، باید دل و روح خود را که به زیبایی سنگ مرمر است، بیرون بیاورند و به نمایش بگذارند.

برداشت: عاشقان در جستجوی معنا و حقیقت هستند و نباید اجازه دهند که تمایلات زودگذر و شهوت آن‌ها را منحرف کند. باید از این تمایلات سطحی فاصله بگیرند و به دنبال عمق و مفهوم واقعی زندگی بروند.

برداشت: این جمله به نوعی اشاره دارد به این که باید خواهش‌ها و تمایلات ناپسند را کنار گذاشت و از پرواز دل به سمت چیزهای خوب و مثبت استفاده کرد. به عبارت دیگر، با رهایی از تمایلات نادرست، می‌توان به سمت چیزهای بهتر و مفیدتر حرکت کرد.

برداشت: اگر کسی مانند شمس تبریزی نباشد، او را انسان م edin و از خود دور کن.