غزل شمارهٔ ۱۸۸۵

برداشت: دستار سردی که بر سر داری، با این روش خوب است. همین طور که دوستت انجام می‌دهد، تو هم همین کار را انجام بده.

برداشت: وقتی تو با ابرویت حرکتی کنی، من که بنده توام، چیزی را می‌گویم و آن کار را انجام می‌دهم.

برداشت: از خون مسلمانان قدری در پیاله‌ای بریز و با زلف‌های کافرانه‌ات، دین را ویران کن.

برداشت: مأمون، تو کسی را که در امانت‌داری کم‌کاری کرده است، طرد کن و از او دوری کن. همچنین این که دیگران که به تو خیانت می‌کنند، نباید بر روح و جان کسی که به امانت‌داری معروف است، تأثیر منفی بگذارند.

برداشت: حکومت و قدرتی که در عرش و آسمان‌ها هم جایی برای خود ندارد، باید بر دوش زمان قرار گیرد و در دنیای زمین به اجرا درآید.

برداشت: اگر کسی جان ندارد، روحش را به دم عیسی (عیسای نجات‌دهنده) ببخش و به کسی که پول و ثروت ندارد، با اکسیر زرین، او را ثروتمند کن.

برداشت: شمس الحق تبریزی به عنوان یک شخصیت بزرگ و پرنفوذ همیشه در حال تأثیرگذاری است و از تو دعوت می‌کند که به دور از حواشی و مسائل دنیوی، به جامعه و زندگی خود توجه کنی. او به دنبال ایجاد تغییر و تحول در دل‌ها و ذهن‌هاست و این دعوت را با شور و انرژی بیان می‌کند. پس بایستی با تمام وجود به این دعوت پاسخ دهی و در مسیر درست گام برداری.