غزل شمارهٔ ۱۸۷۸

برداشت: من در پی لیلی و مجنون به سمتی می‌روم و از آن طرف نوشیدنی می‌نوشم و از این طرف هم نوشیدنی دیگری می‌نوشم.

برداشت: در یک طرف به کمک یکی مشغولم و در طرف دیگر به کمک شخص دیگری، یکی مرا به جلو می‌برد و دیگری نیز مرا به سمت دیگری می‌کشد.

برداشت: من به خاطر درگیری‌ها و تنش‌هایی که در زندگی‌ام دارم، در حال چرخیدن و ناله کردن هستم، مثل چرخش و دایره‌ای که زندگی می‌چرخد.

برداشت: در آن لحظه که از حال می‌روم و بی‌هوش می‌شوم، گوشم بی‌اختیار مانند پادشاهانی که در لباس‌های فاخر و زیبا هستند، به سوی آنها جذب می‌شود.

برداشت: من دوستدار آن روزی هستم که شراب می‌نوشم و با شور و شوق بر لباس خستگی و ناچیزی‌ام نقش می‌زنم. بی‌آنکه هیچ چیز از خود داشته باشم، بی‌اندازه شاداب و سرزنده‌ام.