غزل شمارهٔ ۱۸۶۸

برداشت: این دنیا را فقط از طریق حس زیبایی‌شناسی درک کن، جانم. این نکته‌ی دلنشین را در وجودت جا بده و به خاطر بسپار.

برداشت: زیرا صفات و ماهیت تو به خاطر حس ذوقی که داری، از عشق و علاقه والدینت نشأت گرفته است، ای عزیز، تو برای آنان مثل مهمانی باارزش هستی.

برداشت: هر جا که ذوقی از درد و رنجی وجود دارد، نشان از این است که دو نفر با هم یکی شده‌اند. ای جان، این پیوند و اتحاد، نشانه‌ای از عمیق‌ترین احساسات است.

برداشت: هر حسی به چیزی محسوس مرتبط است و هر عقلی با چیزی قابل فهم پیوند خورده است. پس ای جان، مراقب باش.

برداشت: اگر با حس خود هماهنگ شوی و از غیر آن بپرهیزی، تو می‌توانی برتخت سلطنت وجود خود بنشینی، ای جان.

برداشت: ذوقی که از مردم و مخلوق به دست می‌آید، وجود جسم و تن را به وجود می‌آورد. اما ذوقی که از حقیقت و حق ناشی می‌شود، روح و دل را پدید می‌آورد. ای جان!

برداشت: کدام چشمی وجود دارد که بتواند در هر گوشه‌ای از دنیا، ارتباطی را که در هر ذره وجود دارد، ببیند و جفت‌های پنهان را شناسایی کند، ای جان؟

برداشت: در آغوش معشوق، هم عاشق و هم زاهد وجود دارند و این عشق و زیبایی چنان عمیق است که فراتر از محدوده‌های جسمی و مکانی است، ای جان.

برداشت: در این بیت، شاعر به تصوری اشاره دارد که در آن، به رغم اینکه همه‌ی دنیا از او بی‌خبرند، او هر لحظه در حال تجربیات و فعالیت‌های گوناگون است. این وضعیت شامل حال هر دو گروه از افراد می‌شود: کسانی که با تجربه و خردمند هستند و همچنین جوانان پرنشاط و پرانرژی. به طور کلی می‌توان گفت که در این دنیا، تفاوت‌ها و تنوعی از زندگی و فعالیت وجود دارد که فرد را در هر سنی درگیر می‌کند.

برداشت: ای رستم، خودت را پنهان نکن، من به دنبال تو بودم و حال و احوال تو را فهمیدم. ای جان، لطفاً دلربایی نکن.

برداشت: اگر در چهره‌ات ناراحتی می‌بینم، می‌دانم که از مشکلات و خطرات احتمالی می‌ترسی و به حوادث و فریب‌ها حساس هستی، عزیزم.

برداشت: در گوشه‌ی خانه‌ی خالی، مانند جواهر نادری، دور از لب شخص بیگانه خوابیده است، ای جان.

برداشت: بسیاری از عشق‌ها در حال به پایان رسیدن و بسیاری از روش‌ها در حال شکل‌گیری هستند. در آن لحظه که عشق به اوج می‌رسد، بوسه را بگیر ای جان.

برداشت: به راحتی نمی‌توانی زیبایی‌های دریا را ببینی، زیرا حقیقتاً وقتی ماهی به آب پرواز می‌کند، تنها کسانی که در خوشی و نشاط هستند، لذت آن را درک می‌کنند.

برداشت: بسیار حیوانات در آن طرف جمع می‌شوند و زاد و ولد می‌کنند، مانند گرگی که به طور مخفیانه از چوپان دور شده است، ای جان.

برداشت: هر ذره‌ای از وجود، به شوق و شگفتی به هم می‌خورد و نشان می‌دهد که موجودات زنده نمی‌دانند که آب زندگی چیست و این موضوع برایشان نا آشناست. ای جان، این حیرت و شگفتی در دل زندگی نهفته است.

برداشت: در دل هر ذره‌ای، نوری مانند خورشید وجود دارد و در باطن هر قطره، جریان‌های زیادی در حال حرکت هستند، ای جانم.

برداشت: سکوت کن، زیرا آن لقمه‌ای که در دهانت وجود دارد، باید ببلعی. تا زمانی که آن را نبلعیدی، دهان‌ات را ببند. عزیزم، این را بدان.