غزل شمارهٔ ۱۸۴۶

برداشت: ای مسلمانان، خروج از این خانه حرام است، مانند درخت ارغوان که از صدای ساز و نوا می‌زند، نمی‌توان بیرون رفت.

برداشت: اینکه دنیا پر از فریب و نیرنگ است، بارها آن را تجربه کرده‌ام و از این به بعد هر کس بخواهد به راحتی فریب بخورد، حتماً ابله است.

برداشت: از این خانه‌ای که من در آن هستم نرو، ای مجنون! که از غم جدایی، اشک من مانند خون بر زمین می‌ریزد. اگر دست خود را از خون پر کنی، چه عجیب نیست که خون جاری شود.

برداشت: ای آقا، از شمع بیاموز که چگونه در میان گریه خوشحال باشد. همچنین از چشمان زیرک بیاموز که در مواقع سکون و آرامش، چگونه حرکت کنند.

برداشت: اگر روزی تو از استادان چیزی یاد بگیری، مانند پرنده‌ای خواهی شد که جان پاکان را در آسمان نیلگون پرواز می‌دهد.

برداشت: بیا ای جان که وقت خوشی است، همانند بار سنگینی که بر دوش داریم، تحمل کن تا صبر کردن را یاد بگیری. مثل این است که به جایی بدون سقف بروی.

برداشت: معنای این بیت این‌طور است که معجزه‌های عیسی، که به‌عنوان فرزند مریم شناخته می‌شود، نتوانسته حس و درد عاشقانه را کاهش دهد. عاشق نمی‌تواند دردی که دارد را با هیچ دارو یا جادوئی تسکین دهد. درد دل عاشقانه تنها راهی خاص و متفاوت برای تجربه کردن است و نمی‌توان آن را با روش‌های معمولی درمان کرد.

برداشت: وقتی که سر طاس و بی‌مو به زمین بیفتد، چیزی که در آن وجود دارد به زمین می‌ریزد، اما هیچ چیزی نمی‌تواند از سر طاس فروریخته خارج شود.

برداشت: اگر انسان پاک و ناپاک را از هم بگذارد، در این دنیا گناهی برای تو وجود ندارد. ای بنده، چون زمانی که از این خانه خارج می‌شوی.

برداشت: در این مکان، تو مانند شیر قوی و شجاع هستی، اما دشمنان نمی‌توانند تو را به شکست و بدنامی وادار کنند. حتی در برابر چالش‌ها و سختی‌ها هم نباید به عقب برگردی.

برداشت: وقتی ناز و کرشمه می‌کنی، بیا و این‌گونه ناز کن که این رفتار بسیار نامناسب است و شایسته ندارد که در زیر آسمان پست قرار بگیری.

برداشت: از دانش‌ها دل را پاک می‌کنم و از خود بی‌خبر می‌شوم، زیرا نمی‌توان به سوی محبوب با زینت‌های مختلف رفت.

برداشت: جان مجنونان به خوبی می‌داند که این وجود، حقیقتی عمیق‌تر از ظاهر است. برای درک این حقیقت، باید از دانش سطحی فراتر رفت و به درک عمیق‌تری دست یافت، حتی اگر این راه به دیوانگی ختم شود.

برداشت: کسی که در کار خود فعال و پرانرژی باشد، به نتایج بهتری می‌رسد. اما اگر کسی کم تلاش کند، به دستاوردهای کمتری خواهد رسید.

برداشت: بگذار تا او بگوید؛ سکوت کن و به دنبال توبه باش، چون دلبر تو به سمت بازگشت و توبه کردن مایل است.