غزل شمارهٔ ۱۸۱۸

برداشت: اگر قصد زخم زدن به من را نداری، حتی اگر این کار را هم کنی، دل من باز هم دلتنگ توست.

برداشت: اگر شما تصمیم بگیرید که با شادی بر من تاثیر بگذارید، دشمن من خوشحال خواهد شد و در نتیجه یا دل شما آرام می‌شود یا دل من.

برداشت: دل من مانند ولع عاشق دیوانه و مجنون است که پر از خون و درد است. برای تماشا و دیدن حال من، آیا تو آماده‌ای که به خاطر دل من زحمت بکشی و رنج بکشانی؟

برداشت: دل من پر از شیرینی و شوق است، به گونه‌ای که در هنگام صبح‌ها به جاهای مختلف می‌رود و در هر جایی که باشد، احساس شادابی و نشاط می‌کند.

برداشت: دل من از هر دو حالتی که وجود دارد، چه شادی و چه اندوه، پر است. این دل هم برای بندگان و هم برای خواجه‌ها می‌تپد و همچون دریایی عمیق است.

برداشت: ای کسی که استاد و مورد اعتماد هستی، جز این که در آتش ننشینی، من را نرنجان. هرچند اوضاع به این شکل است و اینطور پیش می‌رود، اما دل من را ناامید نکن.

برداشت: جبریل امین به سوی نیکی و دین آمده است تا جان را طلب کند و دل من نیز در انتظار این نعمت است.