غزل شمارهٔ ۱۸۱۳

برداشت: کجا هستی ای همراه من؟ همانی که در پارا مرد. خوشبختانه، الان که تو دیگر در کنار من نیستی، نگرانی‌ها و دردهایم نیز از سرم رفته است.

برداشت: اگر هم گاو برود و برود، من نگران نیستم، چون بویی که از شکم گاو خارج می‌شود برای من خوشایند نیست.

برداشت: اگر گاو و خر هم به باد و طوفان بروند، من هنوز در دو جهان فقط به عشق و محبوب خودم فکر می‌کنم.

برداشت: گوش خر به خاطر حلقه‌ای که به آن آویزان است، خوشحال است، اما حلقه طلا برایش ارزشی ندارد. افسوس بر این حال و افسوس بر من.

برداشت: در اینجا بیان شده که کسی با ناز و فریبندگی به جلو می‌آید، اما در عمل از هیچ چیز بهره‌ای نمی‌برد و خدمت او برای من تنها به تلخی و زحمت می‌انجامد. به طور کلی، این توصیف از ناز و خودپسندی کسی است که بیشتر از آن چه که به نظر می‌رسد، بی‌فایده است.

برداشت: در این بیت شاعر به توصیف دو حیوان می‌پردازد که یکی بر چرخ می‌چرخد و دیگری زیر زمین فعالیت می‌کند. او اشاره می‌کند که اگر او به این دو موجود ستم کند یا در مسیرشان قرار بگیرد، سرنوشت او نیز به نوعی به این تعاملات وابسته است. به طور کلی، این شعر به تأثیر متقابل موجودات و نقش سرنوشت در زندگی اشاره دارد.

برداشت: به بازار رفتم و اطراف را تماشا کردم، نگران از حال و وضعیت خرها و بندگانشان بودم. این دیدگاه و نظر من باعث شده بود تا به این شرایط فکر کنم.

برداشت: کسی گفت حالا که خر تو مرده خر دیگری بخر من گفتم ساکت شو که خر مانع حرکت من بود