غزل شمارهٔ ۱۷۸۶

برداشت: تو مانند جانم به طور پنهانی وارد دل من شده‌ای و مانند درخت سرو، زیبایی و لطافت را به زندگی‌ام بخشیده‌ای، ای مایه رونق و سرسبزی باغ وجود من.

برداشت: وقتی می‌روی، بدون من نرو، ای جانِ جانم! بدون وجود من نرو و از دید من دور نشو، ای شعله‌ی درخشان من.

برداشت: اگر به شگفتی‌های آسمان‌ها بنگرم و از هفت دریا عبور کنم، این تنها در صورتی است که تو با چشم محبت به جان سرگردان من نگاه کنی.

برداشت: وقتی که تو به زندگی‌ام وارد شدی، همه چیز تغییر کرد. عشق و محبت تو برای من هر چیزی را معنا می‌کند و وجود تو برای من همچون دینی ارزشمند است.

برداشت: دلم را بی‌قرار کردی و خواب و خوراکم را از من گرفتی، حالا خوشحال و سرمست هستم، ای یوسف زیبای من.

برداشت: از مهربانی‌ها و خوبی‌های تو به اندازه‌ای جانم را سرشار کردی که دیگر نمی‌توانم خودم را نشان بدهم. ای موجودی که در وجود من مانند یک راز پنهان شده‌ای، وجود تو در من نیز همچون رازی نهفته است.

برداشت: ای چشم زیبا و مست تو، مثل گلی که در دستان توست، به من نشانه‌ای از زیبایی و عشق بده. تو مانند شاخ‌های میوه‌دار، پر از امید و باروری هستی و مثل باغی بی‌پایان، برای من سرشار از لذت و زیبایی‌ای.

برداشت: تو در یک لحظه، آتش عشق را به من منتقل می‌کنی و در یک آن، مرا به باغ دلت می‌بری. با نوری که ستاره‌ات به من می‌بخشد، انتظار می‌کشم تا چشمانم باز شود و عشق را بهتر ببینم.

برداشت: ای جانِ من که قبل از همه جان‌ها وجود داری، ای اصل و منبع هستی که قبل از هر چیزی بوده‌ای. تو هستی که بالاتر از همه چیزها قرار داری، ای معشوق من.

برداشت: مکان ما زمین است و اگر بدن ما خاک شود، نگران نیستیم؛ زیرا فکر و اندیشه‌ام به آسمان‌ها و عالم بالا تعلق دارد. ای وصل تو، من به تو ارتباط عمیقی دارم.

برداشت: این شعر به نوعی اشاره دارد به این که افرادی که در کشتی هستند، به خاطر خطرات دریا و تقدیرشان ممکن است در عمق آب‌ها به خواب ابدی فرو روند. در اینجا، شاعر در واقع به دریا و وضعیت خود در آن اشاره می‌کند و از بحر و عمان به عنوان نمادهایی برای اشاره به زندگی و مرگ یاد می‌کند. این مرگ نه تنها پایان زندگی بلکه نوعی ارتباط عمیق با طبیعت و سرنوشت او دارد.

برداشت: عطر تو در نفس‌های من و آه تو در کنار من قرار دارد و بوی شاهنشاه من به همراه آن عطر و رنگ و بوی خاصی را برای من به ارمغان آورده است.

برداشت: وقتی جانم مانند ذره‌ای در هوا آزاد می‌شود و از هر سنگینی جدا می‌گردد، بدون تو چرا باید در این حالت باشد؟ ای دلیل و مانند اصلی برای وجود من.

برداشت: ای پادشاه محبوب من، هدایت‌گر و راهنمای من، ای کسی که از قید و بندها آزاد است و فراتر از محدودیت‌های من قرار داری.