غزل شمارهٔ ۱۷۸۱

برداشت: ما بازگشته‌ایم، ما بازگشته‌ایم! از کوه شما می‌آییم. ما را بنگرید، ما را بنگرید! تا از نور شما بهره‌مند شویم.

برداشت: هر کسی که به خوبی و نعمت شما امیدوار باشد، از بخشش شما بهره‌مند خواهد شد و هر کسی که بخواهد در سختی بماند، از آسانی و راحتی شما محروم خواهد ماند.

برداشت: کسی که در برابر مشکلات و سختی‌ها ایستادگی می‌کند و از حمایت‌های الهی بهره‌مند است، به هیچ چیز دیگر اهمیت نمی‌دهد و در برابر ناملایمات تسلیم نمی‌شود.

برداشت: نگاه‌های مردم در برخورد با حقایق ساده شما حیرت‌انگیز است، کسی که در دنیای شما با اسب‌ها سر و کار دارد، چه افرادی را ملاقات می‌کند؟

برداشت: تنها نسیم محبت شماست که دل‌های ما را راهنمایی می‌کند و هیچ چیزی جز نزدیکی شما نمی‌تواند چشمان ما را روشنی بخشد.