غزل شمارهٔ ۱۷۸۰

برداشت: ای ساقی، با کاس شراب به سوی ما بیا و ما از جام جاودانی بنوشیم و هر چیزی جز آنچه نوشیدنی است را رها کنیم.

برداشت: سیر شوید بدون اینکه چیزی بخورید، بشنوید بدون اینکه گوش کنید، صحبت کنید بدون اینکه حرف بزنید و سکوت کنید تا کلام به پایان برسد.

برداشت: ای عاشقان، دل‌های خود را پاک کنید و از جام ما بنوشید. بر فراز مقام‌ها سوار شوید و در میان جمعیت وارد شوید.

برداشت: به پا خیزید و ندا دهنده ندا می‌کند: «آگاه باشید، این مردان شما را فرا می‌خوانند!» در این حالتی که دل‌ها آشفته است، صدای قیامت به گوش می‌رسد. بله، قیامتی در کار است.

برداشت: این روز را جشن بگیرید و خوش باشید، چرا که امروز روز عید است. پس با شادی و سرور در کنار هم بنوشید و شادی کنید، زیرا امروز پس از روزه‌داری، روزی است که باید جشن بگیرید.

برداشت: ما باید با هم در مسیر اتحاد هم‌نظر و هم‌قدم باشیم؛ زیرا ما مانند یک رود هستیم که با هم به‌سمت یک هدف حرکت می‌کنیم و در غیر این صورت، تکه‌تکه خواهیم شد.

برداشت: پیش از این، دوست من، راهی به سوی چشمه‌ی زلال نشان بده، تا ما بتوانیم درهای بهشت را از باغ‌های بهشتی باز کنیم، ای جوان.