غزل شمارهٔ ۱۷۷۹

برداشت: شما را از یاد می‌برم و به زندگی‌ام ادامه می‌دهم، اما اگر شما نبودید و به ملاقات شما نمی‌رفتم، هرگز به این همانند شما نمی‌شدیم.

برداشت: ما وارد خانه شما شدیم و شکرگذار خدایتان هستیم. شما عهد و پیمان ما را به یاد آوردید و ما را با خوبی صدا زدید.

برداشت: ما از دهکده‌ای بیرون آمدیم و به قصر رسیدیم، ای راهنما، شما به وعده‌تان وفا کردید و شراب‌فروش، شراب شما را به ما داد.

برداشت: خود را پنهان نگه‌دار و رازهایت را افشا نکن، کسی که از تو می‌پرسد جوابی به او نده. تو تنها پشتیبان و بزرگ‌منش هستی زمانی که کسی در دلش با تو راز و نیاز می‌کند.

برداشت: به ما نوشیدنی می‌دهید، ما را شفا می‌بخشید و همچون رازها، پنهانی‌ها را از ما مخفی می‌کنید و تمام اینها نعمت‌هایی است که ما نمی‌توانیم در برابر شما جبران کنیم.