غزل شمارهٔ ۱۷۷۷

برداشت: ما در را بر روی شما باز کردیم، دوستان‌تان را ترک نکنید، از دوستانی که غایب هستند ناامید نشوید و لباس‌های‌تان را آلوده نکنید.

برداشت: سپاس خداوندی را که نعمت را بر ما ارزانی داشت و در پناه دین پایدار و استوار، ما را سرافراز کرد. درهای خود را نبندید.

برداشت: ای دوستان، غمگین نباشید، شما در تجارت خود سود کرده‌اید، پس فریب نخورید. شما را دلیر کرده‌ام، پس ترس نکید. به ارزش‌های خود بی‌توجهی نکنید.

برداشت: خداوندا، دل‌های ما را وسعت بخش، مقام ما را بالا ببر و نور ما را نمایان کن. به درگاه معبودهای بی‌خود و دروغینی که دارید، نپرستید.

برداشت: من به غیر از او کسی را ندارم، دلم از شوق او ناله می‌کند. رفتارش دلنشین و پسندیده است، پس مراقب نسل خود باشید و آن‌ها را از دست ندهید.

برداشت: عطر دل در کلامی که از دل برمی‌خیزد جاری می‌شود و اگر سخن با دل باشد، می‌تواند تاثیرگذار و پذیرفتنی باشد. بنابراین، با احترام و احتیاط در بیان کلام خود عمل کنید.