غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۷۶۱

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ما همه از الست همدستیم

عاقبت شکر بازپیوستیم

۲

ما همه همدلیم و همراهیم

جمله از یک شراب سرمستیم

۳

ما ز کونین عشق بگزیدیم

جز که آن عشق هیچ نپرستیم

۴

چند تلخی کشید جان ز فراق

عاقبت از فراق وارستیم

۵

آفتابی درآمد از روزن

کرد ما را بلند اگر پستیم

۶

آفتابا مکش ز ما دامن

نی که بر دامن تو بنشستیم

۷

از شعاع تو است اگر لعلیم

از تو هستیم ما اگر هستیم

۸

پیش تو ذره وار رقصانیم

از هوای تو بند بشکستیم

بازگشت به سروده‌های مولانا