غزل شمارهٔ ۱۷۳۸

برداشت: به گوشه‌ای می‌روم و جامی برمی‌دارم، چرا که عاشق نوشیدن و احساس درد و مواجهه با دشمنی هستم و در این زمینه تدبیر و تدبیر دارم.

برداشت: خوشا به حال کسی که در گوشه‌ای نشسته و آرامش دارد، چون من که برای هر چیزی که با آن مواجه می‌شوم، مانند شهد شیرین و شیر قوی احساس خوبی دارم.

برداشت: این بیت اشاره به این دارد که انسان‌ها مانند آب و روغن با یکدیگر هماهنگ نیستند و هر کسی در زندگی‌اش ممکن است با مشکلات و چالش‌های خاصی مواجه شود. زندگی گاهی تلخ و گاهی شیرین است و تجربه‌ها و احساسات متفاوتی را به همراه دارد.

برداشت: از گلوی من می‌خواهم که شیرینی به وجود بیاورد، زیرا دیگر همه چیز را به تو تقدیم کرده‌ام، ای جان و عشق من.

برداشت: می‌خواهم خود را آرام کنم، زیرا سرم پر از افکار پنهان و حقه‌بازی است؛ باده‌ای که جانم را شاداب می‌کند، در خواب به سرم می‌آید.