غزل شمارهٔ ۱۷۰۱

برداشت: ما صدای زیبایی تو را از عمق وجود خود شنیدیم و در عشق تو چنان به شتاب افتادیم که مانند باد، آب و آتش در حرکت هستیم.

برداشت: در زیبایی یوسف اگر دست‌ها را بریدند، به جان ما بنگر که چه کارهایی را انجام دادیم و چه sacrifices (فداکاری‌ها) برای او کردیم.

برداشت: آنهایی که بی‌چیز و دردمند هستند، به خوبی می‌دانند که این لباس پاره‌ای که به پای تو افتاده، چه معنایی دارد و چه حسی را منتقل می‌کند.

برداشت: در عشق افرادی مانند ما که جان خود را فدای معشوق کرده‌اند، بسیارند، اما هیچ‌کس را مانند تو نمی‌توان پیدا کرد، حتی در رویاها نیز نداشتیم.

برداشت: در زمان خوردن، مانند حیوانات آبی که وقتی تصویر خود را در آب می‌بینند از خود فرار می‌کنند.