غزل شمارهٔ ۱۶۸۷

برداشت: اگر جان کسانی که من را انکار می‌کنند، دشمن جان من شده، پاسخ آنها را با خوبی تو قطع می‌کنم.

برداشت: من به خاطر دوری از تو و برای اینکه آن خیال را از سرم بزنم، زیبایی‌ات را به او نشان می‌دهم.

برداشت: می‌گوید که وجود واقعی و اصل وجودی من به هیچ چیز وابسته نیست و برادر، این همان چیزی است که من هستم.

برداشت: شب گذشته از زیبایی چهره‌ای دل‌انگیز مست شدم و به خاطر آن، به پیش پادشاهی رفتم و جامی را شکستیدم.

برداشت: من تحت تاثیر زیبایی تو هستم و از خطایم خوشحالم. هرچند که گناهکارم، اما خواهش می‌کنم که به من آسیبی نزنید.

برداشت: من در عشق بسیار زیرک و اهل فریب هستم، برای چه کسی بخواهم هدیه‌ای بفرستم، وقتی که خودم در این عالم فقط یک مسافر هستم؟

برداشت: دل دزد و فرزند دزد در مقابل محلی قرار دارد که اموال و رازهایی در آن ذخیره شده است. در اینجا، حاکم یا صاحب این مخزن، درهای آن را باز کرده است، همان‌طور که من، دزدی را که می‌خواهم بگیرم، دستش را بسته‌ام.

برداشت: ای کسی که از مقام شاهی بی‌خبری، بگو چه مسیری را طی می‌کنم. من همچون ماهی به سوی آبی می‌روم که مرا از آن گرفته‌اند.

برداشت: شمس‌الدین تبریزی برای من همچون چراغ راهنمایی است که نیازهای روحی‌ام را برطرف می‌کند. او محور عبادت من است و روشنایی زندگی‌ام را به من هدیه می‌دهد.