غزل شمارهٔ ۱۶۶۴

برداشت: روح و جان آن معشوق همواره از پرده‌ها و حجاب‌ها آگاه است، زیرا او صاحب دل و جان است و خوب می‌داند که پرده‌ها چه معنایی دارند، در حالی که کسی که در حرم عشق قرار دارد، به این نکته توجه ندارد.

برداشت: زمانی که عقل ما از پرده بیرون بیاید و هدفی را جویا شود، تو نیازی نیست که با جادوگری و افسون گری ما را فریب دهی و در دل ما نفوذ کنی.

برداشت: هیچ‌کس توانایی تحمل ما را ندارد؛ حتی عقل ما از دست ما می‌گریزد و دیوانه هم در این وضعیت قرار دارد.

برداشت: ما آن‌قدر خود را دیوانه نشان دادیم که شب گذشته ماه از غیرت علمش به زمین افتاد.

برداشت: پرده‌ها را به زیبایی می‌نوازد و با تارهای ساز، نواهای بی‌نقصی می‌سازد.

برداشت: عقل و جان در آن مکان به وجد می‌آیند، جایی که شادی و غم در هم آمیخته‌اند و به نوعی به رقص شادی و ناراحتی پرداخته می‌شود.

برداشت: این نفس پرده را کنار زد و ما مانند کاغذی که بر رویش قلم می‌نویسند، به رقص در آمدیم.