غزل شمارهٔ ۱۶۵۸

برداشت: به خاطر عشق، از دیگر عاشقان دور شدم و از نبرد و چالش، ای قهرمان، دوری گزیدم.

برداشت: به سوی شیران حمله کردم، همانند یک شیر. اما همچون روباهی از میان آن‌ها فرار کردم.

برداشت: من قصد داشتم که به اوج آسمان برسم، اما از میان نردبان به پایین نگاه کردم و حرفم را تغییر دادم.

برداشت: وقتی من برای هر دردی دارو می‌زنم، از سردرد این و آن دور شدم.

برداشت: آیا تا به حال دیده‌ای که دارویی از دردی فرار کند؟ من هم مانند آن دارو از درد زندگی فرار نمی‌کنم و همچنان با آن درگیرم.

برداشت: من تا به حال پیرو پیامبران بوده‌ام و به خاطر تهدیدات افراد بد، از آنها دوری جسته‌ام.

برداشت: در جستجوی زندگی، تلاش می‌کنم تا زنده بمانم؛ زیرا از روح و جان خود فرار نکرده‌ام و هنوز در پی زندگی هستم.

برداشت: من زمانی متوجه نگاه تیرانداز شدم که از تیرهای ما دور شدم و گریختم.

برداشت: زخم‌های من از ضربه‌های تیغ و تیر بهبود یافت، زیرا هنگامی که از زخم‌های تیرکمان فرار کردم، به منصور تبدیل شدم.

برداشت: من نگران تلخی دریا و شیرینی آن نیستم، چون از آسیب دیدن دوری کرده‌ام و به سود خود فکر می‌کنم.

برداشت: زمانی که شمس تبریزی به روشنی و واضحی ظاهر شد، من از نگاه کردن به او و حقیقتش فرار کردم.