غزل شمارهٔ ۱۶۵۴

برداشت: ما از زیبایی و خوبی تو آگاهیم و به همین دلیل از بدی‌ها و خوبی‌های دنیا مانند کسی هستیم که از دنیا بی‌خبر است.

برداشت: نگاه تو به زیبایی، چشمان ما را متوجه خوبی‌های تو کرده است و تا روز قیامت، ما مانند غلامی به دنبال تو خواهیم بود.

برداشت: دین ما عشق توست و راه و رسم ما خدمت به توست، تا این را نگویی که در این محبت تنها به تو تعلق داریم.

برداشت: ای آهوچشم، چنانچه به یاد کسی زهر را می‌نوشی، بهتر است که هیچ نوشیدنی نداشته باشیم تا اینکه خود را به پست‌ترین چیز، یعنی سگ، تنزل دهیم.