غزل شمارهٔ ۱۶۴۷

برداشت: امروز روز شادمانی است، بیایید با هم دوست شویم، دست در دست هم بگذاریم و به محبوبمان نزدیک شویم.

برداشت: زمانی که با هم یکی شویم و همه به یک شکل و رنگ درآییم، به شادی و رقص به سمت بازار خواهیم رفت.

برداشت: روزی خواهد بود که نیکان و انسان‌های خوب همه در شادی و رقص به سر می‌برند و ما کار و کسب خود را تعطیل کرده و بی‌کار خواهیم شد.

برداشت: روزی خواهد آمد که جان‌های ما به ضیافت خدا دعوت خواهند شد و در این مهمانی به کشف رازها خواهیم پرداخت.

برداشت: زمانی خواهد آمد که در باغ، محبوبان خیمه برپا می‌کنند و ما به تماشای آنان به سوی گلخانه خواهیم رفت.