غزل شمارهٔ ۱۶۳۶

برداشت: از وجود معشوق آگاهی‌هایی به دست می‌آورم و از لب‌هایش که همچون شکر شیرین است، طعم شیرینی را احساس می‌کنم.

برداشت: در این بیت اشاره شده که شیرینی و لذت واقعی در زندگی به شکل‌های مختلف وجود دارد. یکی از آن‌ها شیرینی است که در دهان حس می‌شود و دیگری تجربه‌ای دیگر است که فرد به آن دست می‌یابد. به عبارت دیگر، زندگی پر از لحظات شیرین و خوش است که هر کدام به نوعی تجربه‌ای لذت‌بخش به شمار می‌روند.

برداشت: در هر لحظه از باغ او، گلی زیبا را می‌چینم و در هر زمان، گل تازه‌ای از شاخه‌ای تر به من می‌رسد.

برداشت: به خاطر عشقش، مدهوش و مجذوب شده‌ام و از شدت هوس، هر لحظه در عشق دلسوخته‌ای فرورفته‌ام.

برداشت: یکی از آن دو نفر به شدت تحت تاثیر آتش قرار گرفته و به زردی گراییده است، در حالی که دیگری وجودش حالتی دارد که من از او نظری می‌گیرم یا به او توجه می‌کنم.

برداشت: یک نفر دیگر هم در کنار در آن خانه نشسته است و اگر در باز نشود، صدای در را می‌شنوم.

برداشت: یکی بر سر آن خاک ایستاده که از آن خاک، نشانه‌هایی از حیات و وجود یک موجود زنده به چشم می‌خورد.