غزل شمارهٔ ۱۶۲۷

در این شعر، شاعر از معشوقش درخواست می‌کند که نگاهی به حال او کند، زیرا او در زندگی‌اش هیچ کس دیگری جز او ندارد. شاعر به عدم شادی و غم و اندوهی که از دوری معشوقش به دل دارد اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر بخواهد به شادی دست یابد، باز هم غم معشوقش در دل او سنگینی می‌کند. شاعر به شراب و خوشی‌های ناشی از وصال معشوق اشاره می‌کند و احساس می‌کند که اگر معشوقش او را ترک کند، او به شدت دچار ناراحتی خواهد شد.