غزل شمارهٔ ۱۶۲۳

برداشت: دشمن هذیان می‌گفت و من در دل شنیدم که او چگونه به من فکر می‌کند و آنچه را او تصور کرده بود، من نیز آن را مشاهده کردم.

برداشت: سگ او پايم را گزيد و رفتار بد من را نشان داد، اما من مانند آن سگ به او حمله نکردم و لبهای خویش را گزيدم.

برداشت: وقتی به اسرار آینده دست یافته‌ام، دیگر چه نیازی به فخر فروشی دارم که به این راز پی برده‌ام؟

برداشت: همه مشکلات از من ناشی شده است، زیرا من توانستم به شیوه‌ای عمل کنم که به قصد خودم، دیگران را به سمت پای خودم جذب کردم.

برداشت: شیطان که به خاطر انسان به بند کشیده شده است، جز این تصویر، من از این شیطان بی‌ارزش چیزی نمی‌بینم. به خدا قسم که من هیچ چیز دیگری ندیده‌ام.

برداشت: به دوستانم بگو که چرا اینقدر ناراحتم. مانند آن مار که با نیش خود می‌زند، من هم از تاریکی و مشقت فرار کرده‌ام.

برداشت: لب و چشم‌های خجسته آن‌ها به گونه‌ای است که به نوعی جذاب و دلربا به نظر می‌رسند. من بی‌خبر از راهی که هیچ کس از آن آگاه نیست، به سراغ آن‌ها رفتم و در دل خود شوق و تمایل به آن‌ها داشتم.

برداشت: از دل به دل سفره‌ای پنهان و تمام وجود دارد و من از گنجینه‌های دل‌ها، بهترین و باارزش‌ترین چیزها را برگزیده‌ام.

برداشت: من افکار و احساسات منفی را مثل یک زباله دور انداختم و به جای آن، زیبایی‌ها و خوبی‌ها را مانند گل‌ها و یاسمن‌ها در زندگی‌ام پرورش دادم.

برداشت: اگر خوب و بد دوستان را به طور غیرمستقیم بیان می‌کردم، مانند اینکه با دقت و ظرافت بر روی آن پرده‌ای می‌کشیدم تا آن را بپوشانم.

برداشت: وقتی ناگهان قلبم به قلبی بزرگ و شگرف متوجه شد، به خاطر بزرگی و احترام آن دل، مانند دل خودش تپیدم.

برداشت: وقتی که به حال خوش خود مشغول هستی، دیگر خبری از من نخواهی داشت. پس بهتر است به کار خودت بپردازی، چرا که نه من رہنمای تو هستم و نه تو پیرو من.

برداشت: به سوی تو ای برادر، نه از سمت طلا و نه از سمت نقره می‌آیم. سرم را از درون خودم خارج کن، چون من نه قفلی دارم و نه کلیدی.

برداشت: اگر آنطور که گفتم عمل کنی، من هم اگر به یاد داشته باشم، به خدا قسم نباید دچار مشکل شوم.