غزل شمارهٔ ۱۶۱۷

برداشت: من هیچ کسی جز تو در زندگی‌ام ندارم که زیبا و دلنواز باشد. ای دوست، آرامش دل من را از من نگیر و مرا مضطرب نکن.

برداشت: به خاطر ظلم و بد رفتاری تو غمگینم و جز عشق تو انتخاب دیگری ندارم. هیچ آرزویی جز این عشق ندارم و به غیر از این کار دیگری نمی‌کنم.

برداشت: تو مانند ماهی، زیبا و باوقار هستی و من به حمایت و پشتیبانی تو افتخار می‌کنم که زندگی‌ام به دلیل تو سامان یافته است.

برداشت: جز عشق تو هیچ چیز را قبول نمی‌کنم و جز موهایت چیزی را نمی‌گیرم. زیرا در این زمان مانند تیری هستم که بر چنگ نشسته‌ام و مانند تار و پود آن.

برداشت: جسم ما را روح و جان ببخش و همه چیز را ارزشمند و باارزش کن. شادی و سرور را مانند چشمه‌ای زنده و جاری کن و به سوی بهشت و زیبایی طبیعت راهنمایی کن.