غزل شمارهٔ ۱۶۰۲

برداشت: شراب می‌تواند جان و دل را به شکل‌های شگفت‌انگیزی بسازد. اگر بخواهی تا از شگفتی‌ها باخبر شوی، بدان که این شگفتی‌ها در صیام (روزۀ روحانی) نهفته است.

برداشت: اگر به دنبال اوج و تعالی هستی، باید بدانی که برای رسیدن به هدف‌هایت، از امکانات و توانایی‌های خود باید بهره‌برداری کنی.

برداشت: هیچ عبادتی در دنیا نمی‌تواند به تو نور و روشنی بخشد، زیرا تنها با قلبی بینا می‌توان حقیقت را دید و حتی اگر بدن کور باشد، روح و دل آگاه می‌توانند به درک عمیق‌تری برسند.

برداشت: چون این روزه باعث نقصان زندگی است، هر موجود خاصی به کمال معنا و ویژگی‌های انسانی خود می‌رسد.

برداشت: زیرا زندگی عاشقان تحت تأثیر بدن آلوده و تاریک بود، در نتیجه برای بهبود وضعیت آنها، روزه گرفتن را به عنوان راهی مناسب انتخاب کرد.

برداشت: چه چیزی در این دنیا کشنده‌تر و خطرناک‌تر از شیطان است که به جان و دل انسان‌ها آسیب می‌زند؟ شیطان مانند خون‌خواران به جان مردم حمله می‌کند.

برداشت: خدمت ویژه و پنهانی که سریعاً به نفع و سود انسان می‌رسد، چه ارزشی در برابر دربار این پادشاه دارد؟

برداشت: ماهی بیچاره از آب آنچنان که باید لذت نبرد، زیرا آنچه در دل و جان عاشقان صیام وجود دارد، تأثیر بیشتری بر روح و احساس آنها داشته است.

برداشت: روح مجاهد در راه هدفش، ارزشش بیشتر از زندگی صد هزار نفر است.

برداشت: هرچند که ایمان به پنج رکن جزو اصول دین است، اما به راستی روزه از همه آن‌ها اهمیت بیشتری دارد.

برداشت: اما در هر پنجشنبه، ارزش روزه را چون شب قدر که مبارک است، پنهان کرده‌اند.

برداشت: یک سنگ بی‌ارزش که هیچ‌کس به آن توجهی نمی‌کند، می‌تواند درون معدن، به الماس تبدیل شود و مانند خورشید درخشان شود.

برداشت: اگر تو مانند شیر باشی، دیگر نباید از روباهی لرزان بترسی. در این صورت، قدرت و توانمندی تو باعث می‌شود بر دشت شیران حکومت کنی.

برداشت: کسی که به شکم‌خواری و زیاده‌روی در خوردن پردازد، درد و رنج بسیاری را به خود خواهد آورد. در سرنوشت افرادی که به این عادت ناپسند دچارند، جایی برای روزه‌داری و پرهیزکاری نیست.

برداشت: این جمله به زیبایی و قدرت خاصی اشاره دارد که به برخی چیزها نسبت داده می‌شود. آیا این زیور خاصی که به ملک سلیمان تعلق دارد است یا دستاوردی که به کسانی که شایستگی دارند و به دنبال رستگاری‌اند، داده می‌شود؟ این تصویر نشان‌دهنده مقام و اهمیت در زندگی انسان‌هاست.

برداشت: بهتر است در حال صبر و خنده به یاد خدا باشید تا در حال افطار، زیرا در حال سجود و عبادت، خداوند شما را مهمان سفره خود می‌کند.

برداشت: در این بیت بیان شده که خورشید بر بام تو می‌تابد و تو را از آلودگی‌ها پاک می‌کند، مانند پرنده‌ای که از هر گونه شکست و ناکامی شسته می‌شود.

برداشت: میل به لذت‌های آشکار و ناپسند را همچون ستاره‌ای بدشگون در دل تاریک انسان می‌دانند. اما وجود تو، ای ماه، می‌تواند نور و روشنایی را به تمامی آسمان‌ها بیاورد و تاریکی‌ها را از بین ببرد.

برداشت: هیچ حیوانی را نمی‌بینی که با نور علم روشن باشد. جسم انسان هم مانند حیوان است. پس اجازه نده که به دنبال خواسته‌های حیوانی بروی و از معنویات دور بمانی.

برداشت: به جای اینکه به لذت‌های جسمی وابسته شوی، آنها را زیرپا بگذار و با این کار می‌توانی عمق وجودت را درک کنی و به خوشی‌های واقعی دست پیدا کنی.

برداشت: اگر تو قطره‌ای باشی که به سمت دریا می‌کوشی، چگونه می‌توانی به آنجا برسد، مگر اینکه مانند سیل و باران حرکت کنی؟

برداشت: پای خود را مانند سرگردان‌ها به زمین فشار نده، زیرا صومعه، مکانی است برای استراحت و آرامش مردانی که در جستجوی حقیقت و معنای زندگی هستند.

برداشت: خودت را در لحظه‌هایی که نفس می‌زند و هیاهو ایجاد می‌کند، به زمین بینداز و تلاشی کن که خود را رها کنی. این کار را انجام بده تا بتوانم چیزی را که کم‌ارزش است، بفروشم.

برداشت: هرچند که نفس تو مانند رستم تواناست، اما بر دل تو لرزه می‌اندازد، مانند اینکه بر گل نرمی لرزشی بیفکند.

برداشت: ظلمتی که از دل خود آب حیات می‌زاید، برای عقل‌های هشیار در واقع نوری است که درونش وجود دارد.

برداشت: اگر می‌خواهی نور قرآن را در دل خود احساس کنی، باید بدان که این نور پاک در تمام آیات قرآن نهفته است.

برداشت: بر سر سفره‌های معنوی که افراد پاک و درستکار آماده کرده‌اند، تو نیز به جمع آنها بپیوند و از صفای جان و خلوص آنها بهره‌مند شو.

برداشت: وقتی روزه‌داری، دل تو روشن و روانت پاک می‌شود، و روز عید دیدار محبوبت به مانند قربانی‌ای است که به خاطر روزه گذاشتن تقدیم می‌شود.

برداشت: اگر در روزه‌داری قدم به شادی بگذاری، نه با خوشحالی زیرا که این کار حرام است و جایز نیست پیش افرادی که غمگین هستند.

برداشت: به زودی آن کسی که در دل خود اندیشه‌های بلند و خوب دارد، به موفقیت و جاودانگی خواهد رسید، مانند اینکه در آغوش مادر، حیات جدیدی ظهور کند.