غزل شمارهٔ ۱۶۰۰

برداشت: از حضور و اتصال به منبعی بزرگ، به من نوشیدنی‌ای رسید که در آن، نشانه‌ای از زندگی و طراوت وجود دارد.

برداشت: چشمانم نمی‌توانند تابش زیبایی تو را تحمل کنند؛ زیرا خودم توانستم عشق تو را پیدا کنم، که این نعمت از سوی خداوند است.

برداشت: میرداد همچون مار به شدت سر دشمن را می‌زند و در آن لحظه می‌گوید که در دو جهان (زمین و آسمان) یک سر دیگر را پیدا کرده‌ام.

برداشت: وقتی به موهایش نگاه کردم، متوجه شدم که دل را در آنجا نهفته است. در دل مشک، بوی عطر خوش را حس کردم و یافتم که عشق در آن وجود دارد.

برداشت: اگر طوطی جان من را ببینی که دور لبش پرواز می‌کند، این نشان‌دهنده این است که من شکر و شیرینی را در زندگی‌ام یافته‌ام.

برداشت: اگر از تو بپرسند، داستانی بگو که من در جام لعل عاشقی، مستی جوانی را پیدا کرده‌ام.

برداشت: اگر کسی به چیزی که واضح است، اعتراف نکند، باید او را مجبور کرد که حقیقت را بپذیرد و به جایی برد که دیدگاهش تغییر کند.

برداشت: در میان موهایش، چهره‌اش مانند آتش می‌درخشد. بدین ترتیب، من به زیبایی‌ای مانند مشک و عنبر پی بردم.

برداشت: وقتی لعل (دُر) را باز کند و به ما هدیه دهد، بگو که در نور خورشید، دری به سوی رحمت پیدا کرده‌ام.

برداشت: در محفل او، بسیاری از مردم با دل‌ها و افکار مختلف حضور دارند و من در بین آنها یک سر را که به عشق و معنای عمیق تعلق دارد، پیدا کردم.

برداشت: وقتی به دور و بر خود با دقت نگاه کردم، متوجه شدم که ذهن و دل من پر از عشق اوست و از هر دو دنیا جدا شده‌ام و نگاهی جدید و متفاوت را درک کرده‌ام.

برداشت: در برج ثور، من به دنبال نور و روشنی بودم، اما در نهایت تنها یک خرس پیدا کردم که به جای آفتاب در این جستجو به آن رسیدم. این نشان می‌دهد که در مسیر جستجویم، به جای آنچه که می‌خواستم، نتیجه‌ای غیرمنتظره و ناخواسته به دست آوردم.

برداشت: در جستجوی جمع رستم‌مانندها بودم و دیدم که شاه را. وقتی او را ترک کردم، چون به جمع افرادی با صفا و دلیر رسیدم، عشق و محبت را پیدا کردم.

برداشت: من کشتی‌ام را به سمت تبریز هدایت می‌کردم، اما کشتی حرکت نمی‌کرد. از جان خود، لنگری را در کشتی‌ام پیدا کردم.