غزل شمارهٔ ۱۵۸۸

برداشت: من دهنه‌ی خم را بستم و سپس پهلوی آن خم باز شد. این خم، خود به تنهایی به وجود آمده و تنها خود خم است که خویش را می‌شناسد.

برداشت: در اینجا اشاره به ارتباط میان کوزه‌ها و خم‌های شراب است. کوزه‌ها برای پر شدن به خم‌ها نیاز دارند و خم‌ها به آب یا جوی نیاز دارند. در واقع، بین این عناصر ارتباطی وجود دارد و این نشان‌دهنده وابستگی و تعامل آنها با یکدیگر است. در نهایت، این تأکید بر اهمیت منابع و تعاملاتی است که در میان آنها وجود دارد.

برداشت: مردم زیادی در حال مستی وجود دارند و هیچ‌کس خم‌هایشان را نمی‌بیند. دنیا به خاطر بوی می دستخوش تغییر و تحول شده است.

برداشت: اگر بوی خوش آن خم در بینی خاص و عام نبود، پس چرا هر جا درباره‌ی خم صحبت می‌شود؟

برداشت: بوی خوش شراب در کوزه‌ای ماند و باعث شد هزاران نفر از ترک و روم و هند به آن جذب شوند و به نوعی در بند آن خوشی و لذت قرار گیرند.

برداشت: جادوگران در گردش و شکار هستند، و جادویی که بر گردن خم شده است، به تمامی شهرها می‌خندد و آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

برداشت: ای دل، مانند شرابی که بی‌خبر و مست است، در درون خود بپیچ و غرق نشوید. بویی خوش از بوی شراب باعث نشود که شما را به حالت خرابی بکشاند.

برداشت: بنگر که چگونه ناگهان حالتی از بی‌خودی و مستی به سراغم می‌آید؛ به سوی تو ای محبوب، که من همان کسی هستم که در دایره عشق تو به سر می‌برم.

برداشت: بهتر است به طرفی دیگر توجه کنی، چون در این سمت گفتگو و بحث امکان ندارد. وقتی از همه جهات خود را رها کرده‌ای، به سمت خم دوباره برگرد.