غزل شمارهٔ ۱۵۸۳

برداشت: جان در حال حرکت و شادابی در مجالس می‌چرخد و هر قدمی که برمی‌دارد، در پیشانی‌اش نوری همچون آفتاب می‌درخشد و در دست راستش جامی است که در آن نوشیدنی وجود دارد.

برداشت: بخت ما در حال پیشرفت و سرنوشت ما در حال تغییر است، پس نگران وعده‌های توخالی و بی‌پایه نباش. آینده‌ای روشن در انتظار ماست و نباید به وعده‌های بی‌اساس دیگران توجه کنیم.

برداشت: پیروزی خداوند به حقیقت نزدیک است و دعا کننده پاسخ می‌دهد که ای بزرگواران بیایید و به جمع بزرگواران ملحق شوید.

برداشت: بگو که خداوند می‌فرماید: از تنگناها خارج شوید که سرنوشت ما در مکان مقدس خانه خدا ملاقات خواهد کرد.

برداشت: این جمله بیان می‌کند که برای رهایی از مشکلات و موانع، باید هر چه زودتر از خودخواهی و محدودیت‌های درونیمان خارج شویم. در غیر این صورت، هر لحظه ممکن است درگیر دام‌ها و تله‌های بیشتری شویم.

برداشت: وقتی از خودی و خودخواهی خارج شویم، در کجا می‌توانیم به معنای واقعی بی‌خودی برسیم؟ بی‌خودی فقط زمانی معنا دارد که با کسانی که هنوز به خود وابسته‌اند، مقایسه شود.

برداشت: اگر نامی وجود داشته باشد، آن نام باید با ماهیت خود ترکیب شود، نه مانند سایه‌ای که شبیه چیزی باشد در حالی که ماهیتش همچون شمشیر تیز و واقعی است.

برداشت: به دنیای خاص خودت برو و دیگران را وادار کن که به تو توجه کنند. درونت چیزهای ویژه‌ای است و ظاهر تو برای عموم قابل مشاهده است.