غزل شمارهٔ ۱۵۷۷

برداشت: امروز احساس شادی دارم و هیچ نشانی از غم در دل ندارم.

برداشت: هر کجا که احساس ناامیدی یا کسالت می‌کنی، اگرچه ممکن است استاد و مربی‌ات آنجا باشد، مسئولیت اصلی بر عهده تو است.

برداشت: امروز با شوق و شادی، پرده‌ای از چهره‌ی زیبای یار کنار زدم و به او نگاه کردم.

برداشت: امروز حالت نرم و حساسی دارم، انگار که از نیکی و مهربانی به دنیا آمده‌ام.

برداشت: یار، با وجود ناز و طنازی‌اش، از من بوسه‌ای نگرفت و من هم از او بوسه‌ای طلب نکردم.

برداشت: دیشب خواب عجیبی دیدم که امروز تأثیر بزرگی بر زندگی‌ام گذاشت.

برداشت: گفتی تو که باید به سوی چه کسی بشتابم، که من زندگی خوش و پر از شادی دارم.

برداشت: من بدون ساقی و شراب مست هستم و بدون تخت و کلاه مانند کیقباد (پادشاه افسانه‌ای) به سر می‌برم.

برداشت: به نظر می‌رسد که او از جایی نمی‌تواند به مفاهیم یا تصورات خاصی دست یابد و خود را در وضعیتی شگفت‌انگیز و غریب احساس می‌کند. او در تعجب است که چگونه به این حالت رسیده است و این موضوع او را به تفکر وا می‌دارد.