غزل شمارهٔ ۱۵۷۵

برداشت: ما مانند گیاهی هستیم که ریشه در زمین دارد و همیشه در جستجوی نوآوری و تازگی هستیم.

برداشت: ما گل‌های باغ آسمان هستیم و در میخانه‌ی الهی نوشیده‌ایم.

برداشت: ما مانند جویبار نیستیم بلکه خود آبیم؛ ما مانند ابر نیستیم بلکه خود ماهیم.

برداشت: ما مانند لوح و قلم هستیم و نه فقط حروف بی‌معنا. ما همچون تیغ و دانشیم و نه تنها سپاه و نیرو.

برداشت: ما هم دردی و غم داریم، هم در زیبایی و دلربایی خود را محصور کرده‌ایم.